Jeśli udało Wam się zdobyć miejsce w Turnieju Głównym WSOP, czeka Was udział w turnieju, którego struktura nie jest zbyt często spotykana. Na start dostaniecie 20 000, a blindy rozpoczną się od poziomu 50/100. Stack wynosi więc 200BB. W typowym turnieju online stack początkowy wynosi zwykle 1500, a blindy startują od 15/30. To daje jedynie 30BB. Kolejną różnicą jest długość blindów. W Main Evencie każdy poziom trwa aż dwie godziny. Powolne wzrastanie blindów w połączeniu z większym stackiem to sytuacja, która wymaga kompletnie innego podejścia do gry.

Błędy agresywnych graczy online

Bardzo często jest tak, że agresywny gracz online, który zwykle sporo reraisuje i gra all-in preflop, zauważy, że jego strategia całkowicie się nie sprawdza w turnieju deep stack. Jedynym przypadkiem, w którym dostaniemy call all-ina jest ten, w którym przegrywamy. W turnieju deep stack standardowy raise preflop to 300, reraise 1000. Stanowi to jedynie 5% stacka startowego. W turniejach online jest to zwykle około 20%. Dlatego 3bety straciły swój efekt, a gracze częściej dają akcję, gdy tego nie chcemy.

Nie dopasowanie stylu gry do formuły deep stack powoduje szybkie kurczenie się stacka, frustrację i nie granie swojej A-Game. Oczywiście agresja i wykorzystywanie szans na zdobycie żetonów są ważne, jednak ważniejsza jest dyscyplina i cierpliwość. Turnieju WSOP nie wygrywa się w jednym rozdaniu. Jest to długa droga, w czasie której nie raz doświadcza się bad beata. Celem powinno być uzbieranie tylu żetonów, żeby przetrwać momenty niepowodzeń.

Prawidłowy styl gry

W tym artykule zostanie omówiona strategia gry we wczesnej fazie turnieju, kiedy celem jest zdobycie jak największej ilości żetonów. Można wyróżnić kilka podejść do gry, a wybór konkretnego sposobu zależy od własnych upodobań i sposobu gry przeciwników.

• Podejście Pasywne – limpowanie i oglądanie wielu flopów najtaniej jak się da, w tym sprawdzanie małych raisów z szerokim zakresem rąk. Celem takiego podejścia jest wykorzystanie błędów przeciwnika w grze post flop. Przykładowo, załóżmy, że limpujesz z 6-5 offsuit na buttonie po dwóch limperach. Big blind ma A-A i podbija do 400 przy blindach 50/100. Dwóch limperów sprawdza i Ty również. Na flopie pojawiają się K-6-5. Gracz z A-A zagrywa za 1200 do puli 1600, limperzy pasują, a Ty podbijasz do 3500. Przeciwnik szybko ogłasza all-in, a Ty sprawdzasz i podwajasz swój stack. Powyższy przykład ilustruję podejście pasywne, jednak nie jest to sposób pozbawiony ryzyka. Aby poprawnie go zastosować, musisz być bardzo dobrym graczem post flop.
• Podejście Small Ball – to podejście często jest stosowane przez takich pokerzystów jak Daniel Negreanu i Gus Hansen. W założeniu jest bardzo podobne do podejścia pasywnego jednak tutaj zamiast limpować, gracz przejmuje kontrolę nad rozdaniem poprzez małe raise’y przed flopem. Cel jest taki sam – wykorzystać błędy przeciwników w grze po flopie. Jednak raisowanie wywołuje więcej akcji i częściej można zgarniać pulę poprzez blef. W podejściu small ball przeciwnicy przez cały czas muszą zgadywać Twoje karty, gdyż praktycznie w każdym rozdaniu wywierasz na nich presję.
• Podejście Tight-Aggressive – jeśli nie czujesz się pewnie w grze po flopie, powinieneś rozważyć podejście TAG. Stosując ten sposób gry w rozdania angażujesz się jedynie z mocnymi układami, starając się zbudować jak największą pulę jeszcze przed flopem. W taki sposób decyzje na flopie stają się bardzo proste. Przykładowo przy blindach 50/100 gracz na MP otworzył za 300, a Hero z K-K zamiast zrobić standardowy raise do 1000, wrzuca 2500. Stara się wyciągnąć sporo akcji, żeby móc wrzucić całego stacka jeszcze przed flopem. Wie, że jeśli zostanie sprawdzony i tak reszta żetonów powędruje na środek stołu. Taki styl gra ma swoje uzasadnienie w wysokiej agresji prezentowanej przez dzisiejszych graczy. Wielu z nich nie będzie miało problemu ze sprawdzeniem za 10% swojego stacka z powodu implied odds.

Nie bądź calling station

Bardzo często nowi gracze w turniejach deep stack stają się calling station. Najczęstszym tego powodem jest zwykła ludzka ciekawość. W końcu dysponując tak dużym stackiem można wrzucić 3bb, żeby zobaczyć flopa. Oto przykład typowego rozdania debiutanta w turnieju deep stack.

Hero z A-K otwiera za 300 przy blindach 50/100. Dostaje dwóch callerów (pula 950), a na flopie spada K-8-6. Świetny flop dla Hero – Top Para Top Kicker. Zagrywa za 600, a jeden z przeciwników przebija do 1800. Drugi gracz pasuje, a Hero sprawdza. W puli jest teraz 4550, a na turn spada 2. Hero gra check/call za 3000 (pula 10 550). River to nieszkodliwa 3 i Hero kolejny raz gra check/call za 5000. Przeciwnik pokazuje seta szóstek. Hero stracił właśnie połowę stacka w jednym rozdaniu.

Najlepszym rozegraniem powyższego rozdania byłby reraise na flopie do około 4500, aby sprawdzić siłę przeciwnika. Jeśli odegrałby się 4betem, można spokojnie spasować i zaoszczędzić 5000 w żetonach. Można również zagrać bardzo ostrożnie i spasować do pierwszego raise’a za 1800.

Jeśli będziesz brał udział w turnieju deep stack, musisz pamiętać, że nie uzyskasz informacji o sile ręki przeciwnika poprzez sprawdzanie. Oczywiście zdarzają się sytuacje, w których najpewniej masz najlepszą rękę i nie chcesz budować dużej puli. Częściej jednak lepszym zagraniem jest bet/raise, a reakcja przeciwnika powie Ci, co musisz wiedzieć. Jeśli spasują, miałeś najlepszą rękę. Jeśli sprawdzą, często oznacza to draw lub mocną rękę, której nie są pewni. Jeśli Ty masz mocny układ, możesz betować ponownie. Jeśli blefujesz, bądź ostrożny. Jeśli przeciwnik zagra reraise, zwykle oznacza to mocny układ. Lepiej spasować chyba, że masz dobrego reada na przeciwniku i czujesz, że mogą tak zagrywać z gorszą ręką.