Omaha jest odmianą pokera, która wykorzystuje karty komunalne (wspólne). Ma reguły gry bardzo podobne do Texas Holdem z jedną zasadniczą różnicą – każdy z graczy otrzymuje 4 karty własne zamiast 2. Celem gry jest uzyskanie jak najlepszego układu pięciu kart z 9 dostępnych. Jednak przy wykorzystaniu dokładnie 2 kart własnych i 3 kart wspólnych.

Przebieg gry w Omahę jest dokładnie taki sam jak podczas gry w Texas Holdem, czyli występują te same etapy gry – flop, turn, river oraz licytacje między nimi.

Warunek stworzenia układu kart używając jedynie 2 z 4 kart własnych jest bardzo często przyczyną pomyłek początkujących graczy, zwłaszcza jeśli swoją przygodę z pokerem zaczynali od gry w pokera Texas Holdem. Dobrym przykładem jest sytuacja w której na stole znajdują się 4 karty w tym samym kolorze (np. serce), a my posiadamy tylko jedną kartę w tym kolorze. W takim przypadku, zgodnie z zasadą konieczności wykorzystania 2 kart z ręki, jeśli nie posiadamy 2 serc to nie mamy koloru.

Ciekawą odmianą Omahy jest Omaha Hi/Lo. Podstawową różnicą w stosunku do klasycznej odmiany Omahy jest możliwość wygrania również z najsłabszym układem kart, ponieważ pula dzielona jest układ High i układ Low. Te same karty mogą być użyte do stworzenia zarówno układu Hi jak i Lo.

Zasady określania zwycięzcy są dość skomplikowane, bowiem do układów Low zaliczamy jedynie karty poniżej ósemki i żadnej pary. Ponad to strit i kolor nie zaliczają się do układów Low, wyjątkiem jest “The Wheel” czyli A 2 3 4 5.

Jeśli żaden gracz nie utworzy układu Lo wtedy całą pulę wygrywa gracz z najwyższym układem. Natomiast przy podziale puli, układ Hi otrzymuje te żetony, których nie da się już podzielić.